بافت فرسوده شهری به چه معناست؟

در یک نگاه کلی : بافت های فرسوده ، بافت هایی هستند که وجود عوامل مختلف در آن ، سبب کاهش ارزش کیفی و کمی زندگی انسان می شود ، که با پایین آمدن ارزش های سکونتی دیگر نوسازی و احیای بافت انجام نشده و ساکنان رفته رفته مهاجرت کرده و تراکم مسکونی بافت کاهش فوق العاده ای می یابد.

    با نگرشی دقیق بر عناصر درون بافت های فرسوده ، عوامل مشترکی در میان تمام آنها یافت می شود:

-         شکل بافت و نحوه پیوند آن با شهر.

-         میزان نفوذ پذیری بافت .

-         شبکه دسترسی و خدمات رسانی عمومی به هر زیر مجموعه بافت شهری .

-         تراکم بافت .

-         دانه بندی یا میانگین تفکیک اراضی به خصوص بلوک های مسکونی .

-         نسبت توده به فضا .

-         نحوه تاثیر پذیری بافت از مرفولوژی و عوارض زمین .

        تنوع کاربری و ایجاد فضاهای چند عملکردی ، سبب ایجاد تعاملات اجتماعی در پهنه شهری می شود که این خود از شاخص های بافت شهری کارآمد است و نبود آن سبب مساله دار شدن بافت می شود. آلودگی از دیگر مسائلی است که منجر به ناکارآمدی بافت شهری می شود : آلودگی آب ، زمین و ... سبب کاهش ارزش کیفی زندگی و آسایش ساکنان شده و روند رشد و توسعه بافت شهری را متوقف ساخته و درصد مهاجرت از آن پهنه شهری را افزایش داده و در نهایت توقف نوسازی و فرسودگی بافت را به همراه می آورد.

جمع آوری نامناسب زباله و پخش شدن فاضلاب در زمین ، موجب ازدیاد انواع آلودگی ها شده و شیوع بیماری های مختلف را به همراه خواهد آورد.

 آلودگی صوتی نیز بهداشت و سلامتی روح و جسم ساکنان را تحت تاثیر قرار داده و سبب کاهش ارزش کیفی و کمی زندگی در آن بافت می شود.

/ 0 نظر / 82 بازدید